Версия для слабовидящих
Размер шрифта Цветовая схема Изображения
∧ наверх
BelarusianRussian

Мининформ: Новости

24 сентября 2020 г.
Круглый стол «Беларусь и страны СНГ: новый вектор развития в сфере культурного и гуманитарного сотрудничества»

2 октября 2020 года в 12:00 в пресс-центре Дома прессы состоится круглый стол на тему «Беларусь и страны СНГ: новый вектор развития в сфере культурного и гуманитарного сотрудничества».

В мероприятии примут участие директор – главный редактор РИУ «Издательский дом «Звязда» А.Н.Карлюкевич, заместитель директора РИУ «Издательский дом «Звязда» – главный редактор газеты «Літаратура і мастацтва» А.И.Черота, представители Посольства Республики Казахстан в Республике Беларусь, Посольства Кыргызской Республики в Республике Беларусь, литераторы из стран СНГ.

Организаторами мероприятия будет обеспечена прямая трансляция пресс-конференции на YouTube-канале РУП «Дом прессы», также будет возможность просмотреть видеозапись по итогам мероприятия.

Подписывайтесь на канал РУП «Дом прессы» и используйте видеоконтент для написания новостных статей и заметок в своих изданиях. 

Приглашаем принять участие!

Аккредитация по тел.: 287-18-46, 287-18-34, 8 (029) 188 88 98 (Вайбер)

Следите за информацией на сайтах www.dompressy.by и www.mediana.by.

Информация подготовлена по материалам Дома прессы.


24 сентября 2020 г.
Помнікі нацыянальнага прыгожага пісьменства ў даследаваннях Івана Саверчанкі

Сёлета Нацыянальная літаратурная прэмія ў намінацыі “Літаратурная крытыка і літаратуразнаўства” была прысуджана Івану Саверчанку за кнігу “Магія слова. Беларускія пісьменнікі ХІІ–ХVII стагоддзяў: эсэ”.

Доктар філалагічных навук, прафесар Іван Васільевіч Саверчанка – аўтар фундаментальных даследаванняў па філалогіі, гісторыі і філасофіі. Ён апублікаваў звыш 300 навуковых прац, з іх – 12 кніжных выданняў, стварыў цыкл гістарычных аповесцей, хронік, эсэ і нарысаў. Шэраг кніг Іван Саверчанка прысвяціў палітычным і культурным дзеячам ВКЛ XVI–XVII стагоддзяў: Астафею Валовічу, Льву Сапегу, Сымону Буднаму, Язэпу Руцкаму, Філону Кміту-Чарнабыльскаму. Літаратурна-мастацкія і гісторыка-дакументальныя творы вучонага-філолага і пісьменніка былі выдадзены асобнай кнігай “Улада пячаткі” (2016), а таксама ў перакладах на рускую мову – “Блеск короны” (2015) і “Трон” (2019).

У новай кнізе “Магія слова”, якая пабачыла свет у канцы 2019 года ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”, прадстаўлены творчыя партрэты найбольш яркіх майстроў слова Беларусі ХІІ–ХVІІ стагоддзяў, асветлены ўклад старажытных аўтараў у развіццё беларускай літаратуры, пашырэнне тэматычных і жанравых гарызонтаў нацыянальнага прыгожага пісьменства. У кнізе раскрываюцца мастацкія стратэгіі, творчы метад і ідэйныя пошукі пісьменнікаў-інтэлектуалаў часоў Готыкі, Рэнесансу і Барока. Зборнік артыкулаў адрасаваны шырокаму колу чытачоў, школьнікам, студэнтам і выкладчыкам.

– З запаветных часоў на неабсяжных прасторах Полацкай дзяржавы і Вялікага Княства Літоўскага шырока гучала жывая беларуская мова, – адзначае аўтар кнігі. – На ёй актыўна камунікавалі, стваралі казкі, легенды і паданні, спявалі мілагучныя песні. Майстры слова даўняга часу фіксавалі і занатоўвалі найважнейшыя падзеі і здарэнні, распавядалі пра жыццё і ўчынкі князёў, пра войны і мірныя пагадненні. Літаральна ўсе аспекты грамадскага і асабістага жыцця знайшлі адлюстраванне ў старабеларускай літаратуры, што робіць яе неацэннай гістарычнай крыніцай і нязменным сродкам спасціжэння высокіх духоўна-інтэлектуальных памкненняў беларусаў у мінулыя часы.

У новым выданні важным з’яўляецца асвятленне ступені ўздзеяння пісьменнікаў-інтэлектуалаў на духоўнае і культурнае жыццё народа, на фарміраванне нацыянальных мастацкіх кодаў, удасканаленне літаратурнай мовы і ўмацаванне духоўна-культурнай ідэнтычнасці беларусаў.

Акрамя шырока вядомых асветнікаў, творцаў і паэтаў Кірылы Тураўскага, Міколы Гусоўскага, Сімяона Полацкага, хрысціянскіх мысліцеляў Кліма Смаляціча, Мялеція Сматрыцкага, Язэпа Руцкага чытач сустрэне на старонках кнігі аповед пра Яфрэма Чарнарызца, Стафана Збаражскага, Аўгусціна Ратундуса, Гальша Пельгрымоўскага, Сільвестра Косава і іншых.

Пісьменнікі-інтэлектуалы далёкіх стагоддзяў былі ўпэўненыя, што ўзаемапавага, давер і пашана – падмурак здаровага грамадства, якое дазволіць людзям, незалежна ад сацыяльнага становішча, жыць сапраўдным духоўным жыццём, напоўненым радасцю і святлом.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах партала Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.


24 сентября 2020 г.
Анлайн-конкурс чытальнікаў “О, Беларусь, мая шыпшына”

Анлайн-конкурс прымеркаваны да 120-годдзя Уладзіміра Дубоўкі ў рамках праекта “На хвалі часу, у плыні жыцця”.

Уладзімір Дубоўка зрабіў значны ўклад у скарбніцу нацыянальнай культуры, узбагаціўшы беларускую літаратуру яркімі паэтычнымі творамі. Яго бліскучы талент стварыў новы, кранальны і ўзвышаны, вобраз Беларусі часу бурлівых грамадскіх перамен.

Мэта конкурсу – далучэнне да святкавання 120-годдзя Уладзіміра Дубоўкі шырокай грамадскасці, а таксама прыцягненне ўвагі да новага раздзела віртуальнага праекта НББ “На хвалі часу, у плыні жыцця”, прысвечанага творчасці паэта.

Задачы:

папулярызацыя творчасці беларускага пісьменніка У.Дубоўкі;

павышэнне цікавасці грамадства да беларускай літаратуры і скарбаў нацыянальнай культуры;

прыцягненне ўвагі грамадскасці да фондаў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, даступных анлайн;

развіццё творчага патэнцыялу асобы.

Арганізатар: Нацыянальная бібліятэка Беларусі.

Інфармацыйныя партнёры: часопісы “Маладосць” (РВУ “Выдавецкі дом “Звязда”) і “Бярозка”.

Удзельнікі конкурсу: усе жадаючыя.

Тэрміны конкурсу: 1 кастрычніка – 15 лістапада 2020 года.

Конкурсныя работы: анлайн-выступленне з выразным чытаннем вершаў Уладзіміра Дубоўкі.

Умовы конкурсу:

  • Удзельнік запісвае сваё чытанне верша паэта на відэа (абавязкова напачатку назваўшы сябе і агучыўшы назву твора), запампоўвае відэазапіс на любы файлаабменнік і дасылае на электронную пошту konkurs.dubowka120@gmail.com спасылку на свой запіс. У лісце таксама паведамляе свае імя і прозвішча, узрост, горад пражывання, месца вучобы / працы, кантактны нумар тэлефона.
  • Заяўкi на конкурс прымаюцца з 1 кастрычніка па 15 лістапада 2020 г.
  • Удзельнік дазваляе выкарыстоўваць сваю конкурсную работу на партале бібліятэкі, у сацыяльных сетках з абавязковым пазначэннем аўтарства.

Творчыя работы будуць ацэнены журы, якое вызначыць пераможцаў.

Крытэрыі ацэнкі відэа: выразнасць чытання і артыстычнасць выканання.

Акрамя таго, плануецца прыз для пераможцы глядацкіх сімпатый (відэачытання, якое атрымае найбольшую колькасць падабаек у сацсетках) і прыз сімпатый рэдакцыі часопіса “Маладосць”.

Пераможцы будуць абвешчаны 19 лістапада 2020 г.

У журы конкурсу ўваходзяць супрацоўнікі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, а таксама запрошаныя ўдзельнікі праекта.

Запрошаны ў склад экспертнага журы:

  • Ірына Эрнстаўна Багдановіч – беларуская паэтка, кандыдат філалагічных навук, дацэнт кафедры гісторыі беларускай літаратуры філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта;
  • Аксана Аляксееўна Данільчык – беларуская паэтка, перакладчык, кандыдат філалагічных навук;
  • Алеся Сівохіна – аўтар і выканаўца ўласных песень, рэжысёр, мастацкі кіраўнік народнага літаратурнага тэатра “Жывое слова”.

Узнагароды пераможцам конкурсу:

Тры пераможцы, якія зоймуць І–ІІІ месцы, будуць адзначаны:

  • памятнымі дыпломамі
  • запрашэннем на мерапрыемства, прысвечанае творчасці пісьменнікаў літаб’яднання “Маладняк”, якое пройдзе ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі ў студзені
  • бясплатнай экскурсіяй па бібліятэцы (з наведваннем музея кнігі і пад’ёмам на аглядную пляцоўку)
  • размяшчэннем конкурснай работы і інфармацыі пра аўтара на партале і ў сацсетках бібліятэкі, а таксама на інфармацыйных рэсурсах часопісаў “Бярозка” і “Маладосць”
  • кнігамі РВУ “Выдавецкі дом “Звязда”
  • падарункамі ад часопісаў “Маладосць” і “Бярозка”

Акрамя галоўных пераможцаў, дзесяць лепшых работ і пераможца глядацкіх сімпатый будуць адзначаны:

  • памятнымі дыпломамі
  • бясплатнай экскурсіяй па бібліятэцы (з наведваннем музея кнігі і пад’ёмам на аглядную пляцоўку)
  • размяшчэннем інфармацыі пра аўтараў на партале і сацсетках бібліятэкі, сайтах часопісаў “Маладосць”,“Бярозка”
  • прадугледжаны спецыяльны прыз ад часопіса “Маладосць” (прыз сімпатый рэдакцыі)

Вынікі конкурсу будуць абвешчаны на партале www.nlb.by і ў сацыяльных сетках Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, а таксама на старонках і сацыяльных сетках часопісаў “Маладосць” і “Бярозка”.

Тэлефоны для даведак: (8 017) 293 27 19293 29 69.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах партала Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.


23 сентября 2020 г.
Iгар Бузоўскi: Трэба берагчы самае дарагое, што мы маем

Клапацiцца пра дзяцей i абараняць iх ад усякага роду пагроз, здавалася б, — натуральны закон прыроды, важнасць якога нiкому не трэба тлумачыць. Але, як паказвае практыка, часам жыццё ўносiць свае карэктывы, i сiстэма дае збой... I тады ўжо спрабуеш зразумець, хто можа абаранiць правы дзiцяцi, i адказнасць бацькоў цi дзяржавы тут большая. Па адказы на некаторыя пытаннi, што непакояць сёння грамадскасць, «Звязда» звярнулася да члена Нацыянальнай камiсii па правах дзяцей Iгара Бузоўскага.


— Iгар Iванавiч, акрэслiце, якiя зараз найбольш вострыя праблемы ёсць у нашай краiне, што датычацца тэмы парушэння правоў дзяцей?

— У цэнтры ўвагi тых, хто на ўзроўнi дзяржавы i ў колах неабыякавых грамадзян непакоiцца i займаецца праблемамi дзяцiнства, падтрымкi i выхавання дзяцей, сёння па-ранейшаму востра гучаць шматлiкiя тэмы, актуальныя не толькi для большасцi краiн свету. Мы жывём у глабальным свеце i знаходзiмся ў вялiкай геапалiтычнай прасторы, якая наўпрост цi ўскосна закранае такога роду праблемамi i наша грамадства. Таму тэмы гвалту ў сям'i, распаўсюджванне наркотыкаў, сацыяльна небяспечныя ўмовы з'яўляюцца актуальнымi i для нас. Наша Нацыянальная камiсiя па правах дзяцей працуе над тым, каб абаранiць дзяцей ад усiх згубных рэчаў такога характару.

— Скажыце, у святле абвостранага палiтычнага супрацьстаяння, якое мы назiраем апошнiя месяцы ў Беларусi, як абаранiць дзяцей ад уцягвання ў гэтыя падзеi?

— Калi канкрэтна па згаданай сiтуацыi, то так, у нас зараз актыўна праходзяць працэсы грамадска-палiтычныя, звязаныя з выбарчай кампанiяй Кiраўнiка дзяржавы. I адбiтак яны знаходзяць у розных плоскасцях з закрананнем эканамiчных, сацыяльных, мiжнародных пытанняў. Апошнiм часам да нас звяртаюцца прадстаўнiкi грамадскiх колаў, бацькi з абурэннямi, што бачаць па СМI, у iнтэрнэце i на вулiцы, як удзельнiкi несанкцыянаваных акцый уцягваюць дзяцей, падлеткаў у сваю дзейнасць, альбо дзецi туды трапляюць з-за адсутнасцi належнага кантролю з боку дарослых. I ў гэтай сiтуацыi паняцце адказнасцi ўжо распаўсюджваецца не толькi за сваiх дзяцей, але i за дзяцей у грамадстве ў цэлым. Бо iх iнтарэсы i правы ў нашай краiне абараняюцца законам.

На жаль, мы ўжо ў сваёй краiне бачылi, якiя наступствы могуць мець масавыя несанкцыянаваныя мерапрыемствы, якiя потым ператвараюцца ў натоўп. I якiмi наступствамi яны адгукнулiся для асобных сем'яў. То-бок, у такiх сiтуацыях пытанне забеспячэння фiзiчнай бяспекi — першачарговае. I тут яшчэ важна памятаць пра тое, што ёсць маральная, псiхалагiчная небяспека, якая ўзнiкае ў атмасферы натоўпу. Дзiцячая псiхiка яшчэ нясталая для ўспрымання iнфармацыi, тым больш той, дзе прысутнiчаюць псiхоз i агрэсiя, магчыма, некантралюемыя паводзiны людзей. Асаблiва, калi яны знаходзяцца на мяжы з законам i тым больш, калi яго парушаюць.

Таму мы пры неабходнасцi будзем iнiцыiраваць разгляд такiх выпадкаў i прымаць неабходныя меры. Каб, як мiнiмум, на прававым узроўнi ў тых, хто нясе адказнасць за дзiця, было ўсведамленне ўсiх рызык i наступстваў. Хочацца, каб людзi разумелi, што такiя паводзiны i неабдуманыя дзеяннi нельга дапускаць. Гэта забараняецца законам i тымi нарматывамi, якiя абараняюць сёння нашых дзяцей.

— У прэсе гучала iнфармацыя, што такiя паводзiны бацькоў будуць атрымлiваць прававую ацэнку. Якiя могуць быць наступствы?

— Думаю, рашэннi будуць прымацца, зыходзячы з таго, як працягнуць складвацца абставiны. Пакуль што мы фiксуем гэтыя выпадкi, назiраючы за падзеямi, i разумеем, што тут нельга сядзець склаўшы рукi. Пэўныя рашэннi ўжо прымаюцца i работа выконваецца камiсiяй. Цяпер праводзiцца шырокае iнфармаванне бацькоў i грамадскасцi наконт гэтых абставiн. Калi спатрэбiцца, то, мабыць, трэба будзе грамадскасцi (якая абараняе правы i iнтарэсы дзяцей i падлеткаў на ўсiх узроўнях) i непасрэдна камiсii прымаць больш радыкальныя меры па прыцягненнi да адказнасцi. Бо, нават улiчваючы пазiцыю некаторых «гэта маё дзiця, таму што хачу, тое i раблю», ёсць паняцце грамадства, якое сёння павiнна баранiць дзяцей i iх правы. I гэта датычыцца не толькi нейкiх рэчаў, якiя звязаны з выхаваннем, адукацыяй, але i са здароўем фiзiчным i псiхалагiчным. Клапацiцца пра гэта — прамы абавязак дзяржавы. Бо тое, што адбываецца сёння, проста па-за межамi разумення бацькоў, якiя занепакоены спакойным i нармальным фармiраваннем сваiх дзяцей, iх выхаваннем як асоб. Перад вачыма стаяць эпiзоды, якiя павiнны былi б хайпануць на эмоцыях, i яны дасягнулi сваёй мэты, дзе мацi трымае дзiця за руку, i тое плача, а яна перад праваахоўнiкамi эмацыянальна адстойвае нейкую сваю грамадскую пазiцыю. Калi ўзнiкла ў гэтым рэчышчы непаразуменне такога роду, дзе ёсць пагроза бяспецы i здароўю дзяцей, значыць будзем звяртацца да заканадаўчай базы, каб адстойваць iх iнтарэсы.

Я сам бацька i добра разумею, што нiдзе акрамя сям'i дзiця не атрымае лепшага выхавання i больш увагi i цяпла, але ёсць межы, якiя нельга пераходзiць. I варта перш за ўсё думаць пра сваiх дзяцей. Трэба берагчы самае дарагое, што мы маем.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах Выдавецкага дома «Звязда».


23 сентября 2020 г.
Вниманию журналистов! Продолжается прием заявок на Республиканский творческий конкурс ”Жатва: и хлебом едины”

1 октября 2020 года завершается прием материалов на Республиканский творческий конкурс на лучшее освещение в СМИ и на Интернет-ресурсах тематики уборочной кампании ”Жатва: и хлебом едины”.

Основные цели конкурса – реализация задач государственной информационной политики в развитии аграрного комплекса страны, формирование уважения к человеку труда, показ ярких достижений в ходе уборочной страды, содействие воспитанию трудолюбия у молодежи на положительном примере лучших семейных экипажей, трудовых коллективов. На конкурс представляются материалы, опубликованные в печати или вышедшие в эфир телевизионных или радиовещательных СМИ, размещенные на Интернет-сайтах, в период уборочной кампании 2020 года.

Приглашаем принимать более активное участие в конкурсе! 

Перейти на страницу конкурса


23 сентября 2020 г.
Книга о символах нашей страны вышла в издательстве «Белорусская Энциклопедия»

В издательстве «Белорусская Энциклопедия имени Петруся Бровки» вышла яркая новинка − 224-страничная книга «Сімвалы Беларусі» на трех языках: белорусском, русском, английском. Уникальное богато иллюстрированное презентационное издание подготовлено совместно с Музеем современной белорусской государственности и посвящается наиболее значимым символам суверенной Республики Беларусь.


Более 100 терминов отражают наиболее значимые символы суверенной Беларуси, именно те, благодаря которым нашу страну знают и ценят в мире. В числе таких символов − гимн, герб и флаг Республики Беларусь, Декларация о государственном суверенитете Республики Беларусь, Конституция Республики Беларусь, а также такие атрибуты суверенности, как Национальная академия наук Республики Беларусь, Национальная библиотека Беларуси, Большой театр оперы и балета Республики Беларусь, Музей истории Великой Отечественной войны и киностудия «Беларусьфильм». Духовными символами белорусской нации являются Евфросинья Полоцкая и Крест Евфросинии Полоцкой, Жировичская икона Божией Матери, Туровское Евангелие, Коложская церквь и Полоцкий Софийский собор, Слуцкие Пояса. Многие восхищаются архитектурными символами Беларуси, в числе которых Дворец Независимости, площадь Победы и архитектурный ансамбль проспекта Независимости в столице, Несвижский и Мирский замки, многофункциональный спортивный комплекс «Минск-Арена». Уникальными символами белорусской природы являются аист, зубр, лен, василек, знаменитая белорусская бульба, а также национальный парк Беловежская пуща, Березинский биосферный заповедник, Браславские озера и жемчужина Беларуси − озеро Нарочь.


В книге также рассказывается о людях, которые стали настоящими символами Беларуси и прославили страну далеко за ее пределами. Это спортсмены Виктория Азаренко и Дарья Домрачева, Елена Белова, Александр Медведь и Руслан Салей, белорусские писатели Максим Богданович, Янка Купала и Якуб Колас, Владимир Короткевич. Всему миру известны художники Иван Хруцкий, Марк Шагал и Михаил Савицкий. Безусловно. каждый читатель сможет самостоятельно дополнить и продолжить предложенный список, находя новые, созвучные сердцу, символы родного края.


Подарочное презентационное издание будет интересно всем, кто интересуется историей и современностью белорусского государства, гостям и жителям страны, молодежи.

Информация подготовлена по материалам издательства «Белорусская Энциклопедия имени Петруся Бровки».


22 сентября 2020 г.
Абавязковы для прачытання

18 верасня на філфаку Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Францыска Скарыны адбылася сустрэча студэнтаў з супрацоўнікамі часопіса “Маладосць” Міколам Адамам і штотыднёвіка “ЛіМ” Янкам Лайковым.

Я. Лайкоў, І. Штэйнер, М. Адам

Я.Лайкоў, І.Штэйнер, М.Адам

Імпрэза пад куратарствам загадчыка кафедры беларускай літаратуры прафесара і пісьменніка Івана Штэйнера прайшла лёгка, нязмушана і карысна для абодвух бакоў у добразычлівай прыязнай атмасферы. Галоўным чынам прэзентаваўся № 8 часопіса “Маладосць” з перакладамі сучасных украінскіх пісьменнікаў, але студэнты з цікавасцю слухалі расповеды пра гісторыю самога часопіса і штотыднёвіка “ЛіМ”, вершы Міколы Адама і Янкі Лайкова, задавалі пытанні гасцям. У прыватнасці, пра стан сённяшняй беларускай літаратуры, яе жанравыя асаблівасці. У працэсе сустрэчы спадар І.Штэйнер агучыў меркаванне пра тое, што № 8 часопіса “Маладосць”, напэўна, стане абавязковым для прачытання і вывучэння сучаснай украінскай паэзіі і прозы для студэнтаў факультэта.

 Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах часопіса «Маладосць».


22 сентября 2020 г.
Прэм’ера рубрыкі «Прывіды беларускіх муроў» у «Звяздзе»

Заўсёды сцвярджала, што па колькасцi легенд, страшных паданняў, мрояў i зданяў на квадратны кiламетр Беларусь не саступае тым жа Iрландыi i Шатландыi. Толькi мы мала пра тыя легенды ведаем. 

Давайце ж пачнем нашыя мiстычныя падарожжы па замках i сядзiбах, якiя народная фантазiя насялiла зданямi i прывiдамi. I найперш адправiмся ў Нясвiж, самы багаты на злавесныя ценi мiнулага. 

Але не думайце, што нашай спадарожнiцай зробiцца вядомая Чорная Дама — прывiд Барбары Радзiвiл, прыўкраснай атручанай каралевы. Сёння мы здзейснiм падарожжа... пад крыламi прывiднай савы.


У сутарэннях Нясвiжскага палаца, на месцы пахаванняў уладароў-Радзiвiлаў, ёсць адзiнаццаць дзiцячых трунаў. Каля iх — саркафаг мацi маленькiх нябожчыкаў, Ганны Катажыны Радзiвiл з Сангушкаў. Усяго ж у яе было сямнаццаць дзяцей, выжыла — шэсць.

Зрэшты, шлюб княгiнi Ганны наўрад цi хто б мог назваць «з'яднаннем закаханых сэрцаў».

Асiрацелая Ганна выхоўвалася пры двары сваячкi, Катажыны Радзiвiл. Аднойчы тая загадала дзяўчыне прыйсцi на ранiшнюю службу ў каплiцу святочна апранутай. Ганна вырашыла, што будзе прысутнiчаць на вянчаннi адной з сябровак. Аказалася — на сваiм уласным. А менавiта з сынам княгiнi Катажыны Каралем Радзiвiлам. Справа ў тым, што Караль быў закаханы ў «простую» шляхцянку, i так моцна, што збiраўся насуперак бацькам ажанiцца з ёй. Вось уладная мацi i зладзiла яму сюрпрыз, паставiўшы перад алтаром побач са сваёй падапечнай, багатай спадчыннiцай. У прысутнасцi ўсяго двара Караль не мог абразiць адмовай нечаканую, але радавiтую нявесту. Вянчанне адбылося.

Кажуць, ягоная бедная каханая пайшла ў манашкi i часам (яна валодала цудоўным голасам) спявала ў касцёле, дзе мусiў прысутнiчаць на iмшы Караль. Мяркуюць яшчэ, калi гэтую легенду пачуў аўстрыйскi кампазiтар Шуберт, яна натхнiла яго на напiсанне знакамiтай «Авэ Марыя».

Ганна, аднак, зусiм не была рахманай авечкай. Чаму сведчаннем яе адносiны з выжылымi дзецьмi, якiх яна сурова кантралявала. Яе сын Мiхал Казiмiр Радзiвiл па мянушцы Рыбанька ледзь адстаяў свой шлюб з Уршуляй Радзiвiл, i згадваў у дзённiку пасля аднаго са скандалаў з маткай — «Колькi жывы, не чуваў гэткiх экспрэсiй халеры». Малодшы брат Мiхала Геранiм з-за пастаяннага матчынага кантролю i строгасцi вырас сапраўдным псiхапатам, ад якога жонкi ўцякалi адна за другой.

А было ў сям'i i шмат смерцяў... У дыярыушы Рыбанькi за 1719 год чытаем: «17 лютага. Захварэла сястра мая Каралiна на воспу. 11 сакавiка. Мой брат малодшы Геранiм таксама на воспу захварэў. 18 сакавiка. Сястра мая Тэкля таксама на воспу захварэла». 21 сакавiка захварэў сам Мiхал, i бацька, Караль Радзiвiл, «угрызаўся... абы страцiўшы in аnnо 1715 двух сыноў, мяне трэцяга не згубiў; з гэтакай альтэрацыi i сам, спачатку на жаўтуху, потым на пухлiны захварэў, у каторай хваробе... зышоў з гэтага свету».

У адным з раманаў польскага пiсьменнiка Юзафа Крашэўскага галоўны герой трапляе ў палац у Бялай, дзе калiсьцi жыла княгiня Ганна Радзiвiл. Стары слуга прыводзiць яго ў таемны пакой, дзе героя спасцiгае сапраўдны мiстычны жах. Ён бачыць нерухомую дзяўчыну, якая чытае кнiгу ля столiка — i яна аказваецца гэтак па-майстэрску зробленай васковай лялькай, што здаецца, нiбыта зараз скранецца з месца. На ложку ляжала вясельная сукенка, гiрлянды засохлых кветак... Аказваецца, княгiня Ганна загадала такiм чынам увекавечыць памяць сваёй памерлай перад самым вяселлем дачкi. Часта прыходзiла сюды, плакала, малiлася, уяўляла, што размаўляе з нябожчыцай.

Пасля смерцi мужа Ганна Радзiвiл кiравала справамi роду жалезнай рукой. Яе называюць адной з першых на Беларусi бiзнес-лэдзi. Княгiня заснавала ў Налiбоках шкельны завод, каля Слуцка — мануфактуру, дзе выраблялi цудоўныя люстэркi, на Ашмяншчыне — майстэрнi па апрацоўцы каштоўных камянёў, ды шмат чаго iншага.

Але заўсёды хадзiла ў жалобе. Дастаткова паглядзець на яе партрэт: суровая ўладная жанчына ў чорным, амаль манашка.

Зрэшты, наконт легенд.

Адна з iх звязаная з нараджэннем княгiнi. Вось што напiсана ў кнiзе 1929 года пра абраз Мацi Божай Студзянскай: «Року 1677 у вераснi, каля свята св. Мiхала, Яе Светласць Канстанцыя з Сапегаў Сангушкава, перажываючы роды, у час iх так захварэла, што нi дактары, нi мудрыя матроны не маглi княгiню ўратаваць, мучылася некалькi дзён, ужо ўсе хвалявалiся за жыццё i княгiнi, i дзiцяцi, цi зможа яно нарадзiцца жывым. Князь, Яго Мосць Геранiм Сангушка, ахвяруе княгiню Яе Мосць да Студзяннай i ў знак гэтага кладзе на грудзi абразок Студзяннага Аблiчча, i ў той жа момант яна шчаслiва нараджае дачку Ганну, моцную i здаровую, i сама княгiня стала здаровай».

Другая легенда звязаная са смерцю Ганны Радзiвiл. Кажуць, што яна кожную ноч ператвараецца ў саву i лётае непадалёк ад месца пахавання сваiх дзяцей, аплакваючы iх жудаснымi крыкамi.

I, дарэчы, згаданы партрэт сапраўды нагадвае выяву савы: накiдка хавае валасы, апускаецца на плечы, быццам крылы; вылучаюцца круглыя вачнiцы, белы пасак тканiны на шыi — як белыя пёры...

Так што калi вы пачуеце ў Нясвiжы птушыныя воклiчы альбо ўбачыце сiлуэт савы — можаце ўявiць, што пабачылi на свае вочы княгiну-саву, несуцешную мацi i ўладную магнатку.

Людмiла РУБЛЕЎСКАЯ

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах Выдавецкага дома «Звязда».


22 сентября 2020 г.
Вниманию журналистов! Конкурс «Крепка семья – крепка держава» продолжается!

Основная цель конкурса – реализация задач государственной демографической политики, вопросов укрепления престижа института семьи в обществе, как основы благополучия общества и государства, пропаганда семейных ценностей и традиций.

Организаторы – Министерство информации Республики Беларусь и ОО «Белорусский союз женщин».

В конкурсе могут принимать участие СМИ, отдельные журналисты СМИ (по представлению юридического лица, на которое возложены функции редакции СМИ).

На конкурс представляются материалы, опубликованные в печати или вышедшие в эфир телевизионных и радиовещательных СМИ в период с 15 октября 2019 года по 15 августа 2020 года.

Конкурсные материалы направляются в Мининформ не позднее 1 октября года проведения конкурса по адресу: 220004, г.Минск, пр.Победителей,11 с пометкой «На конкурс «Крепка семья – крепка держава».

Для участия в конкурсе представляются: заявка на участие за подписью руководителя редакции СМИ; опубликованные материалы (оригиналы либо ксерокопии); материалы, вышедшие в эфир телевизионных или радиовещательных СМИ (на электронных носителях); фотоматериалы (на бумажных носителях).

Награждение победителей конкурса будет проведено в рамках мероприятий, приуроченных к Неделе матери.

ИНСТРУКЦИЯ о порядке проведения республиканского творческого конкурса «Крепка семья – крепка держава»


21 сентября 2020 г.
Ограничен доступ к 111 интернет-ресурсам

В результате работы, проведенной Комитетом государственной безопасности, и в соответствии с письменным уведомлением Министерства внутренних дел Министерство информации 18 сентября 2020 года приняло решение об ограничении доступа к 111 интернет-ресурсам за размещение информации о продаже наркотических средств, психотропных веществ, их прекурсоров и аналогов.


21 сентября 2020 г.
Гранічная шчырасць люстэркавых вершаў

У многіх аўтараў час ад часу запытваюцца пра тое, якім быў іх першы верш, як яны яго пісалі і чаму ўвогуле вырашылі напісаць. Можна лічыць, што момант, калі паэзія ўваходзіць у жыццё чалавека, становіцца вызначальным для далейшага шляху, у пэўным сэнсе прадказвае творчы лёс. Але, здаецца, далёка не для ўсіх момант напісання першага верша варта лічыць нечым значным.

Працэс знаёмства і  ўзаемапранікнення паэзіі і чалавека можа расцягнуцца на доўгія гады і рыхтаваць шмат заўважных змен у жыцці: пераезд у іншы горад, знаёмства з калегамі і настаўнікамі, нязвыклыя абставіны і першае прызнанне. Цяжка сказаць, ці скончыўся гэты перыяд творчага юнацтва для Вольгі Нікіценкі, але адназначна зразумела, што ён быў плённы. Апошні яго вынік — уручэнне Нацыянальнай літаратурнай прэміі ў намінацыі «Лепшы дэбют» за кнігу «Сузор’е птушкі». «ЛіМ» вырашыў даведацца ў паэткі, як яна глядзіць на свет праз прызму сваёй творчасці.

— Раскажы, калі ласка, пра тое, як ты ўсвядоміла сябе паэткай, як зразумела, што хочаш займацца літаратурай?

— Калі ў 9 класе я ўдзельнічала ў алімпіядзе па беларускай мове і літаратуры, то адчула неверагодную любоў да роднага слова. Асабліва захапілася тым, як пранікнёна і меладычна гучаць вершы, напісаныя па-беларуску. У мяне ўзнікла жаданне паспрабаваць сябе ў паэтычным рэчышчы і пачаць ствараць уласныя вершы на беларускай мове. А потым я зразумела, што адшукала тую справу, якой бы хацела прысвяціць жыццё. Менавіта літаратурная творчасць дазваляе мне раскрыцца ў поўнай меры, адчуць, што я сапраўды магу данесці да людзей тое, што мяне хвалюе.

— Ці ёсць сярод тваіх вершаў асабліва любімыя для цябе?

— Так. Некаторыя з іх — гэта вершы, дзякуючы якім мяне заўважылі дасведчаныя пісьменнікі, а таксама тыя, якія асабліва палюбіліся маім чытачам. Можна сказаць, што для мяне гэта знакавыя творы. Напрыклад, «Чытай верш», «Паэтэса», «Мой дом, бывай!». Ёсць і  вершы, якія не набылі такой вядомасці, аднак яны важныя асабіста для мяне. Лічу ўдалым верш «Уваходжу ў твой край, восень…», бо ў ім у мяне атрымалася выразна перадаць усе фарбы і настроі, якія жадала ўкласці. З вершам «Лістападаўскіх поўняў вяла адлік» звязана незабыўная гісторыя з майго жыцця.

— Як ты лічыш, што прынцыпова адрознівае добрыя вершы ад дрэнных?

— У добрых вершах праглядаецца асоба аўтара, яго вопыт і адметнае светабачанне, тым часам як дрэнныя  — гэта наборы штампаваных метафар і зваротаў. Гэта чарговыя рыфмаваныя пераказы чужых думак. У  такіх вершах заўважна, што аўтар нават не стараўся папрацаваць над творам, каб у ім з’явіліся ўласныя творчыя знаходкі. Часта ў гэтых вершах таксама недасканалыя і рыфма, і рытмічны малюнак.

— Якую крытычную заўвагу ты найчасцей чула ад тых, хто ацэньвае твае вершы?

— Даволі часта мяне дакараюць у тым, што мае вершы па-юнацку наіўныя. Ёсць і творы, якія называюць занадта дарослымі для дзяўчыны маіх гадоў. Так ці інакш, крытыкі ацэньваюць маю творчасць праз прызму ўзросту. Мне падаецца, што гэта не заўсёды правільна, бо галоўнае — тое, як сябе ўсведамляе сам чалавек. Змяняюцца думкі, настроі, погляды на свет, і гэта адлюстроўваецца ў вершах. Адзінае, што магу сказаць, — я пішу гранічна шчыра, і ў творчасці адбіваецца тое, што я сапраўды адчуваю на дадзены момант.

— Ці ёсць нешта, чаго табе самой не хапае ва ўласнай творчасці?

— Думаю, што пакуль мне не хапае вопыту. Я паступова намацоўваю свой шлях, але пакуль што ў мяне няма той прафесійнай творчай смеласці, якая прыходзіць з часам, і выпрацаванага аўтарскага почырку. Упэўнена, што праз колькі гадоў пры належным старанні я здолею гэтага дамагчыся.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах ЛіМ.


21 сентября 2020 г.
Пресс-конференция «Сохранение культурно-исторического наследия белорусского народа: воссоздание напрестольного креста Туровской епархии XII-XIII веков»

23 сентября 2020 года в 11:00 в пресс-центре Дома прессы состоится пресс-конференция «Сохранение культурно-исторического наследия белорусского народа: воссоздание напрестольного креста Туровской епархии XII-XIII веков».

Участие принимают:

  • Патриарший Экзарх всея Беларуси митрополит Вениамин;
  • Жишкевич Андрей Казимирович – председатель Правления ОАО «Банк развития Республики Беларусь»;
  • Ермолович Олег Леонидович – директор ОДО «Золотой Платан», ювелир;
  • Коваленя Александр Александрович – академик-секретарь Отделения гуманитарных наук и искусств Национальной академии наук Беларуси, доктор исторических наук, профессор;
  • Нецветаева Мария Валентиновна – председатель Синодального отдела по церковному искусству, архитектуре и реставрации;
  • Андрющенко Елена Александровна – художник, автор эскизного проекта Туровского креста;
  • Хотяновский Андрей Константинович – скульптор, член рабочей группы по воссозданию Туровского креста.

Организаторами мероприятия будет обеспечена прямая трансляция пресс-конференции на YouTube-канале РУП «Дом прессы» по ссылке, также будет возможность просмотреть видеозапись по итогам мероприятия.

Подписывайтесь на канал РУП «Дом прессы» и используйте видеоконтент для написания новостных статей и заметок в своих изданиях. 

Приглашаем принять участие!

Аккредитация по тел.: 287-18-46, 287-18-34, 8 (029) 188 88 98 (Вайбер)

Следите за информацией на сайтах www.dompressy.by и www.mediana.by.

Информация подготовлена по материалам Дома прессы.


21 сентября 2020 г.
Фотоальбом «Минск: из руин к процветанию» — гэта захапляльнае падарожжа ў часе і прасторы

На кніжных паліцах з’явіўся шыкоўны фотаальбом гісторыка, экскурсавода і выкладчыка БДЭУ Івана Сацукевіча «Минск: из руин к процветанию». Кніга выйшла ў выдавецтве «Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі». Аўтар выдання расказаў, наколькі горад змяніўся пасля Вялікай Айчыннай вайны, як развівалася будаўніцтва і што цікавіць турыстаў. Карэспандэнт агенцтва «Мінск-Навіны» пагутарыла з таленатавітым аўтарам.


— Іван Іванавіч, што вас натхніла на стварэнне фотаальбома?

— Пра Мінск вельмі мала даследаванняў, кніг. За апошнія 15–20 год значна больш літаратуры выдадзена пра Гродна, Магілёў. Парадокс у тым, што ў сталіцы знаходзяцца буйныя навуковыя цэнтры, шмат гісторыкаў, спецыялістаў. Чаму так? У савецкія часы краязнаўства было не ў пашане. У постсавецкі час тэндэнцыя пачала мяняцца, але вучоныя ў асноўным заняты агульнадзяржаўнымі праектамі, а лакальная гісторыя іх не цікавіць. Гэта няправільная сітуацыя. Я наколькі магу спрабую яе змяніць, шмат пішу пра малую радзіму. Самая вядомая кніга — «Гісторыя Мінска» —выдадзена ў 2006-м. 

Даўно хацеў напісаць пра пасляваенны перыяд. І напрыканцы мінулага года да мяне звярнулася выдавецтва «Беларуская энцыклапедыя імя Петруся Броўкі» з прапановай паўдзельнічаць у стварэнні фотаальбома па ініцыятыве Беларускага дзяржаўнага архіва кінафотафонадакуметаў. Мая задача як вучонага — падабраць эксклюзіўныя фотаздымкі з багатай калекцыі архіва, сістэматызаваць іх і падрыхтаваць гістарычныя даведкі, тэксты. У кнізе 12 частак, якія распавядаюць пра знакавыя аб’екты і раёны. Фактычна «Минск: из руин к процветанию» — мікст паміж фотаальбомам і навукова-папулярнай кнігай. Гэта захапляльнае падарожжа ў часе і прасторы. Гартаючы старонкі, можна прайсціся па сталіцы БССР 1940–1970-х, адчуць савецкую эпоху, паглядзець, як горад быў разбураны пасля вайны, як аднаўляўся і змяняўся, параўнаць з сучаснасцю. Цікавостка кнігі ў тым, што мы скарысталіся метадам паралельнага выстаўлення гістрачнай і сучаснай фатаграфіі. А дзякуючы QR-кодам чытачы змогуць убачыць відэаздымку пасляваеннага Мінска.

— Па якім прынцыпе выбіралі фатаграфіі, хто іх аўтары?

— У кнізе амаль 200 здымкаў 1944–1979 гадоў. Яны захоўваюцца ў дзяржархіве, зроблены прафесіяналамі і аматарамі. Асноўныя аўтары — фотакарэспандэнт БелТА Уладзімір Лупейка, фатограф інстытута «Белпраект» Яфім Ліўшыц і заслужаны доктар Беларусі Васіль Каляда, які цікавіўся гісторыяй сталіцы і фіксаваў на камеру ўсё, што бачыў у 1950–1960-я. Сучасныя здымкі рабіў Анатоль Дрыбас. Я стараўся падбіраць малавядомыя кадры, якія раней не публікаваліся. Магчыма, з пункту гледжання фотамастацтва яны не самыя якасныя, але мне хацелася паказаць працэс будаўніцтва, развіцця, перадаць рытміку жыцця.

— Раскажыце, як Мінск паўстаў з попелу.

— Горад вельмі моцна разбураны ў вайну толькі ў дзвюх лакацыях: прывакзальны раён разам з плошчай Леніна і сучасны праспект Незалежнасці ад Галоўпаштамта да плошчы Якуба Коласа працягласцю 4 км. Немцы хацелі знішчыць чыгуначную інфраструктуру і паралізаваць эвакуацыю, праезд па цэнтральнай вуліцы. Не магу сказаць, што Мінск поўнасцю быў разбураны. Перыферыйныя раёны не пацярпелі. Але пасля вайны савецкая ўлада хацела бачыць новы горад не з вузкімі вуліцамі і маленькімі драўлянымі дамамі, якія паўсюль стаялі, а з высокімі будынкамі і шырокімі праспектамі. У першую чаргу аднаўляліся важнейшыя аб’екты: чыгуначны вакзал, ваколіцы Дома ўраду, галоўны праспект, тэатр оперы і балета, гістарычны цэнтр. На фатаграфіях можна ўбачыць, што не вайна многае знішчыла, а пасляваенная рэканструкцыя. Напрыклад, каля плошчы Леніна цэлыя кварталы старажытных дамоў знесены ў 1963–1964 гадах — і з’явілася пустая плошча Незалежнасці. Сёння яны б атрымалі статус помнікаў архітэктуры, а тады іх не лічылі каштоўнасцю. У розныя часы разбураны некаторыя карпусы ўніверсітэцкага гарадка. Зніклі з карты цэлыя прадмесці: Раманаўская Слабада, Камароўка. Траецкае значна пацярпела. Знесены ў 1951-м выбітны дамініканскі касцёл, які не падпадаў пад каноны сацыялістычнага горада. Будаваўся новы Мінск, не без памылак, безумоўна, але мы атрымалі ў спадчыну шыкоўную савецкую архітэктуру. Можна спрачацца, наколькі добрымі аказаліся хрушчоўскія раёны 1960-х, але пасляваенная забудова мне вельмі падабаецца. Шэдэўр — ансамбль будынкаў 1944–1957 гадоў у стылі неакласіцызма на праспекце Незалежнасці. Такога больш нідзе няма. Украінскі Крэшчацік? Гэта 800 м, а наш праспект — 6 км ад плошчы Незалежнасці да парка Чалюскінцаў. Такое маглі пабудаваць толькі ў савецкі час, бо фінансавала дзяржава, архітэктары імкнуліся зрабіць усё ідэальна з пункту гледжання эстэтыкі, функцыянальнага прызначэння, камфорту для людзей. Сёння ўласнікі будынкаў думаюць толькі пра тое, каб атрымаць прыбытак. А якія цудоўныя рабочыя пасёлкі будаваліся! Пасля вайны мінчанам не было дзе жыць. Каля кожнага вялікага прадпрыемства выдзялялася тэрыторыя для дамоў. Прайдзіцеся па вуліцы Алега Кашавога — вось дзе аўтэнтыка! Узводзіліся і тыпавыя мікрараёны. Першыя з’явіліся на вуліцах Ванеева, Валгаградскай, бульвары Талбухіна, Пушкінскай плошчы, шматпавярховікі — на Усходзе. Усё гэта адлюстравана ў кнізе.

— Ці ёсць у вас любімыя месцы, куды водзіце экскурсіі?

— Увесь Мінск любімы, магу расказаць пра кожны раён. Безумоўна, гістарычны квартал больш насычаны і цікавы помнікамі архітэктуры, падзеямі, якія адбываліся, славутымі жыхарамі. Гэта праспект Незалежнасці, вуліцы Карла Маркса, Кірава, Камсамольская, Герцэна, Траецкая гара, Старажоўка з Пярэспай, Ракаўскае прадмесце з Нямігай. Шмат цікавага ў раёне парка Чалюскінцаў і бульвара Талбухіна. На вуліцы Кузьмы Чорнага з’явіўся шыкоўны мурал з выявай літаратара. Гэта сучасны прыклад таго, як можна ажывіць мегаполіс, ачалавечыць яго. Мы павінны збліжаць горад і жыхароў з дапамогай архітэктуры, назваў вуліц, помнікаў, скульптурных кампазіцый, муралаў, мемарыльных шыльд. На жаль, частка мінчан — людзі, якія проста тут жывуць, прыехалі працаваць. Для іх Мінск чужы. А калі 2 млн чалавек зразумеюць, у гонар каго названы вуліцы, каму стаяць помнікі, яны палюбяць горад, будуць удзельнічаць у вырашэнні яго лёсу, зменіцца іх якасць жыцця.

— Што магло б стаць брэндам сталіцы, і як павялічыць яе турыстычны патэнцыял?

— У нас ёсць цудоўны герб — узвышэнне Дзевы Марыі на нябёсы. Ён прыгожы, мае легендарную аснову, яго ведаюць. Можа, і не трэба нічога новага шукаць? Калі разважаць пра нейкі лагатып, пазнавальны вобраз, то гэта «Брама Мінска» — дамы на Прывакзальнай плошчы ўжо сталі сімвалам горада. Безумоўна, у нас ёсць гістарычны цэнтр, але ён так знявечаны ў ХХ стагоддзі, што наўрад ці зацікавіць палякаў, літоўцаў, немцаў. Мы павінны развіваць патэнцыял пасляваеннага Мінска як горада ўнікальнага, непаўторнага, дзе будзе цікава і беларусам, і расіянам, і еўрапейцам. Чаго не хапае турыстам? Добрага міжнароднага піару і музея сусветнага ўзроўню. Упэўнены, калі мастацкі музей дабудуе свой квартал, наведвальнікаў стане значна больш. Патрэбны новы будынак і для гістарычнага музея. Наша краіна маладая, але ў нас тысячагадовая гісторыя дзяржаўнасці. Мы не можам адмовіцца ад Полацкага княства, ВКЛ, Рэчы Паспалітай. Дзе гэта паглядзець? Нармальнай экспазіцыі няма, хаця ёсць што паказаць. Лічу, гістарычны музей павінен быць у гістарычным будынку ў цэнтры горада. Пра беларусаў мала ведаюць у свеце, і таму мы цікавыя для замежных гасцей. Будзем самі любіць свой край і ведаць пра яго, даведаюцца і за мяжой.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах агенцтва «Мінск-Навіны».


20 сентября 2020 г.
В новый сезон — с новыми лицами

С понедельника по пятницу, с 7 утра и до ухода на работу — есть люди, не мыслящие себе начало дня без утренней программы по телевизору. Под нее выпивается первая чашка кофе, наносится макияж, завязываются галстуки и собирается школьный портфель. На телеканале «Беларусь 2» за бодрость телезрителей и хорошее настроение с самого утра отвечает популярное шоу «Включайся!» Очередной вещательный сезон проекта, как это обычно происходит, начался с перемен.

Во-первых, у программы появилась первая пара новых ведущих — Данила Жданько и Маша Хрусталева. Впрочем, несмотря на дебют в проекте, новичками этих ребят назвать сложно, на телевидении они уже не первый год.

— Данила и Маша — уже довольно опытные тележурналисты, а мы всегда искали для работы в кадре именно журналистов, людей, которые знают цену сюжетам и съемкам, рубрикам, которые выходят в эфир, — пояснила руководитель проекта и исполнительный продюсер телеканала Анна Квилория. — Маша пришла из программы «Добрай ранiцы, Беларусь!», где работала корреспондентом. Даня вел проект «Ничего себе ньюз», и для него даже студия, в которой проходят съемки, не поменялась — обе программы записываются в одном помещении. 

Сейчас руководство проекта находится в процессе составления второй пары ведущих. Белтелерадиокомпания ведет практически постоянный открытый кастинг и занимается поиском новых лиц — можно присылать свои анкеты, фото и видеозаписи прямо через сайт, их рассматривают и выбирают подходящие кандидатуры. 

— Что касается нас, мы всегда готовы рассмотреть резюме и периодически пробуем претендентов на роль ведущих программы, — говорит Анна Квилория. — Даем оценку исходным данным: подходит ли человек по опыту и своим умениям, по фактуре, иногда даем шансы и тем, кто не работал раньше на ТВ. Если к нам попадает интересная анкета, почему бы ее не рассмотреть? Конечно, не обязательно завтра мы позвоним и позовем вас в кадр. Но, возможно, что желающий, по каким-то причинам не подошедший конкретно в нашу программу, окажется вполне востребованным в другом телепроекте. 

Кроме обновления состава ведущих, программа заряжена и новыми рубриками: так, на нашу общую озабоченность проблемами здоровья телевизионщики откликнулись появлением в программе «Включайся!» медицинского блока. 

— Рубрика «На здоровье» посвящена актуальным темам, связанным с медициной и поддержанием бодрости духа и тела, — поделилась Анна Квилория. — Планируем, что наполнение будет сезонным, чтобы темы были востребованы в конкретный момент. В первых выпусках рассказывали, например, как помочь детям адаптироваться в детском саду. Разумеется, все советы дают специалисты-медики, профессионалы своего дела. 



Еще один новый раздел посвящен такой непростой теме, как этикет. Казалось бы, все знают, в какой руке держать нож, а в какой вилку, однако на этом пути нас подстерегает множество сложностей и разнообразных мелких, но оттого не менее значимых нюансов. 

— В этой рубрике, выходящей по вторникам и четвергам, рассказывается о каких-то базовых основах поведения, — делится Анна Квилория. — О тех вещах, про которые мы привыкли говорить: «Ну это же все знают!» — однако на практике оказывается, что знают не все и не во всех тонкостях. Например, вы знаете, как правильно нужно пожимать руку, кто и кому ее первый протягивает? И таких интересных вещей бесконечное множество, поэтому я надеюсь, что рубрика «Этикет» с нами останется надолго. 

Также из новинок раздел лайфхаков, где зрителей научат нетривиальным способом использовать привычные вещи — допустим, как сделать циркуль из подручных инструментов, вывести пятно с одежды, сделать из банановой кожуры краску для бровей или дать вторую жизнь зубной щетке. Возможно, кто-то скажет, что это чепуха и лишняя трата времени, однако опыт показывает, что хотя бы раз в жизни в какой-то трудной или необычной ситуации полезными советами для «очумелых ручек» пользовался каждый из нас. 

Этикет, здоровье, кулинария: утреннее шоу «Включайся!» на телеканале «Беларусь 2» предлагает зрителям разнообразие тем.

— В этой рубрике очень оригинальная молодежная подача, ведет ее наша коллега Олеся Боярских, — прокомментировала Анна Квилория. — Все свои идеи она проверяет тут же, прямо в кадре. 

При этом бояться, что старые добрые полюбившиеся рубрики исчезнут, не следует, говорят авторы проекта: по-прежнему вместе с шеф-поварами прямо в студии будут готовиться вкусные и полезные завтраки, как и всегда, будут присутствовать интересные и необычные гости — словом, скучно не будет.

Информация подготовлена по материалам “СБ. Беларусь сегодня”



19 сентября 2020 г.
Первое учебное пособие по фотожурналистике для китайских студентов вышло в свет в БГУ

Летом 2020 года вышло из печати учебное пособие «Фотожурналистика» с грифом Министерства образования Беларуси. Это первое издание такого рода на факультете журналистики БГУ.

По словам автора издания, доцента кафедры периодической печати и веб-журналистики журфака БГУ, кандидата филологических наук Виктора Шимолина, к написанию данной книги его подвигло стремление облегчить усвоение этой дисциплины иностранными гостями факультета, пополнить активный лексический запас такого трудного для них русского языка. Китайские иероглифы удачно вписались в канву учебного пособия, стали своеобразным графическим украшением страниц. На китайский язык переведен не весь текст, а наиболее важные его фрагменты: определения, значимые факты, цитаты известных ученых и фотожурналистов Беларуси и России, а также Китая.

Перевод фрагментов с русского на китайский язык выполнили обучающиеся в Беларуси молодые ученые Чжао Лян (БГУ) и Сун Чанлун (БГУКИ). В конце издания размещен русско-китайский словарь. Дизайн обложек выполнила старший преподаватель кафедры коммуникативного дизайна факультета социокультурных коммуникаций БГУ Ольга Гопиенко.

«Среди иностранного студенческого легиона доля китайской молодежи превышает 90 процентов. Освоение учебной нагрузки, знакомство со страной пребывания невозможно без знания русского языка, на котором написаны все учебники и учебные пособия, и на котором ведется преподавание учебных дисциплин», – говорит Виктор Шимолин.

Учебное пособие «Фотожурналистика» вышло в издательстве РИВШ с грифом Министерства образования Беларуси и предназначено для иностранных студентов учреждений высшего образования по специальностям «Журналистика» (по направлениям)», «Журналистика (международная»). Это издание представляет интерес также и для белорусских студентов, изучающих китайский язык, а также для всех, кто увлекается фотожурналистикой.

ft222


Шимолин Виктор Иванович – заслуженный журналист Союза журналистов Беларуси, член Союза писателей Беларуси, доцент кафедры периодической печати и веб-журналистики Белорусского государственного университета. Он является автором документальных очерков, посвященных малоизвестным фактам и событиям отечественной истории, в числе которых «Экономия без секретов», «Забытые агенты Кремля», «Тайна уголовного дела № 1603», «Охота на гауляйтера», «Охота на палача», «Убийство Вильгельма Кубе» (в соавторстве). Научные работы ученого представлены монографиями и учебными пособиями «Духовные ценности православия в культуре белорусского народа», «У истоков белорусской печати», «Фотожурналистика в процессе трансформации медиапространства», «Фотожурналистика», а также целым рядом научных статей и научно-популярных очерков, которые публиковались в журналах «Нёман», «Работніца і сялянка», «Беларуская думка», в газетах «Советская Белоруссия», «Звязда», «Народная газета», в зарубежной периодической печати.

В 1986 году В.И.Шимолин выполнял правительственное задание по ликвидации последствий аварии на Чернобыльской АЭС, награжден знаком «Отличник печати» Министерства информации Республики Беларусь.

Информация подготовлена по материалам сайта факультета журналистики БГУ



19 сентября 2020 г.
Фронт научных работ

Уже четыре года телеканал «Беларусь 3» еженедельно собирает у экранов тех, кто пытается ухватить суть всех вещей и разгадать самые глубокие тайны материи. Однако в первую очередь проект «Наукомания» рассчитан на обычных зрителей — нас с вами, тех, кто каждый день пользуется достижениями отечественных ученых. Ведь если приглядеться, мир открытий и высоких технологий от нас не очень-то далек: к разработкам белорусских исследователей в сферах промышленности, сельского хозяйства, медицины мы прибегаем даже чаще, чем нам кажется. Но кто и как помогает сделать нашу жизнь лучше и над чем светила отечественной науки работают сегодня? Руководитель и ведущая «Наукомании» Екатерина Бирецкая вместе с приглашенными гостями — видными учеными-теоретиками и исследователями-практиками — готова обстоятельно ответить зрителям на каждый вопрос. 

— Какие научные мифы вам приходилось развеивать за эти четыре года? 

— Пожалуй, самый главный миф о том, что научный мир — это такое очень закрытое сообщество, куда пускают далеко не всех. Якобы все серьезные научные исследования проводятся в тайных лабораториях и на жизнь нашу как будто бы не влияют. Мне кажется, этот стереотип живет в сознании людей еще с советских времен, когда все это действительно было: и секретные лаборатории, и серьезные мужчины, которые там работают и делают что-то, интересное только им… Так вот, аудитория, которая с нами с первого выпуска «Наукомании», в этот миф о недосягаемости ученых давно не верит. Потому что в каждой программе мы не только показываем то, над чем трудятся наши исследователи, но и доказываем: их разработки совсем рядом с нами, в реальной жизни.

— Темы для новых выпусков вы тоже черпаете из реальной жизни? 

— Кстати, да, достаточно часто. Не так давно, например, вышел выпуск, посвященный ядовитым растениям. К сожалению, эту тему подсказала сама жизнь. Почему к сожалению? Потому что история закончилась трагически. Дело было в Краснопольском районе. Мужчина принес домой корнеплод, ошибочно полагая, что это съедобный овощ. Оказалось, это цикута — похожее на укроп ядовитое растение, достаточно распространенное в Беларуси. Увы, мужчину и его племянницу, маленькую девочку, врачам спасти не удалось… Новость вызвала широкий резонанс, и у нас возникла идея сделать программу о ядовитых растениях. В том числе и для того, чтобы, возможно, предупредить подобные трагедии в дальнейшем. 

Еще в разработке сейчас находится тема производства косметики. Тоже взята из жизни. Как-то, собираясь на работу, обратила внимание на косметичку. Тушь, кремы — многое белорусского производства. И я задумалась: а как это делается? Кто работает над составами и текстурами? В основе производства декоративной и уходовой косметики ведь тоже лежит научный подход! В общем, один из ближайших выпусков точно будет посвящен этой очень девчачьей, с одной стороны, теме. 

Екатерина Бирецкая работает в Белтелерадиокомпании с 2005 года. Помимо «Наукомании», руководит еще двумя телепроектами на канале «НТВ-Беларусь»: «ЧП.by» и «Экспертиза преступлений». 

— Как самому близкому к белорусской науке тележурналисту, вам наверняка одной из первых даже доводится тестировать разного рода новинки? 

— Не сказала бы. Все-таки многое из того, о чем идет речь в «Наукомании», уже давно рядом с нами. Другое дело, что после программы ты уже немножечко по-иному смотришь на тот или другой продукт. Хотя новинки, пользуясь служебным положением, тоже, бывает, тестирую. Скажем, мы делали несколько программ с Научно-практическим центром НАН Беларуси по продовольствию. Специалисты центра принесли свои новые разработки — кондитерские изделия, которые мы продегустировали прямо в студии. Недавно еще была в кабинете у стоматолога — и «заморозку» мне делали препаратом, который разработали наши ученые. Я о нем рассказывала в одной из программ. И вот в такие моменты для тебя это уже не просто укол, а что-то очень близкое и понятное. 

— Диапазон научных тем, которые охватывает проект, широчайший: от создания искусственного интеллекта до феномена високосного года. Какие темы ближе зрителям: сложные технологические или все-таки бытовые, житейские? 



— На самом деле очень сложно предугадать, какой из выпусков выстрелит. 

Иногда думаешь, что тот же искусственный интеллект — это слишком мудрено и заумно для зрительского восприятия. Но потом приходит гость и рассказывает об этом так понятно и просто, что, кажется, его уже любой может создать. 

Вообще, я всегда прошу наших приглашенных гостей-ученых: «Расскажите мне, как девочке». Тогда зрителям будет легко воспринимать эту непростую, на первый взгляд, информацию. Ученые в области точных наук любят еще не только рассказывать, но и показывать — рисуют схемы. Поэтому предвидеть, какая из программ станет популярной, невозможно. Но каждую в любом случае хочется сделать интересной. Чтобы люди, включив телевизор и попав (пусть даже случайно) на нашу передачу, заинтересовались и досмотрели ее до конца.

— Ведущей проекта о науке самой нужно в ней разбираться?

— Конечно. Я не могу просто сесть в студии и сказать: «Я девочка, давайте-ка мне расскажите о высоких материях». Это как минимум непрофессионально. Невозможно разговаривать с заслуженным и уважаемым человеком, не понимая, где он работает, в какой сфере. Поэтому предварительно я долго изучаю тему, специфику отрасли или области.

— Ученые — люди достаточно закрытые. Как находите с ними контакт, точки соприкосновения?

— Это, кстати, тоже один из мифов. Каждый, кто к нам приходит, любит свое дело и одержим наукой — в хорошем смысле слова. Поэтому с удовольствием о ней рассказывает. Кроме того, наша программа — это совместный проект с Национальной академией наук Беларуси. Скажу честно: за четыре года не было еще ни одного гостя, который бы не понравился и не удивил. 

— Чем сегодня может гордиться белорусская наука?

— Во-первых, тем, что она есть. Даже в сложный исторический период, когда распался Советский Союз, продолжались вестись многие нужные и важные исследования. Во-вторых, в белорусской науке много молодых ученых. Это те люди, которые искренне хотят сделать нашу жизнь еще богаче, интереснее и проще — в том числе технологически. В-третьих, отечественная наука может гордиться тем, что она есть не только на земле, но и в космосе, и под землей: она везде. Но главная гордость нашей науки — это люди. Пока есть такие люди, то и наука будет, можете не сомневаться.

Информация подготовлена по материалам “СБ. Беларусь сегодня”


18 сентября 2020 г.
«Беларусь — Узбекістан: культурныя і гуманітарныя сувязі»

Круглы стол на гэту тэму ў рэжыме анлайн прайшоў на пляцоўцы прэс-цэнтра Дома прэсы. Вынікам яго павінны стаць новыя медыйныя і кнігавыдавецкія ініцыятывы і ў Беларусі, і ва Узбекістане.

Удзел у размове з беларускага і ўзбекскага бакоў прынялі: дырэктар — галоўны рэдактар Выдавецкага дома «Звязда» Алесь Карлюкевіч, дырэктар Дзяржаўнага літаратурна-мемарыяльнага музея Якуба Коласа Аляксандр Храмы, намеснік дырэктара Выдавецкага дома «Звязда» — галоўны рэдактар газеты «Літаратура і мастацтва» Аляксей Чарота, саветнік па палітычных пытаннях Пасольства Рэспублікі Узбекістан у Рэспубліцы Беларусь Даніяр Абідаў, паэт, празаік, драматург Кучкор Наркабіл, празаік, перакладчык Рысалат Хайдарава, саветнік міністра па пытаннях эфектыўнасці духоўна-асветніцкай працы, забеспячэння выканання заканадаўства аб дзяржаўнай мове Рахматула Джурабаевіч Назараў, начальнік аддзела ўпраўлення двухбаковага і шматбаковага супрацоўніцтва з краінамі СНД Фатхула Файзулаевіч Абдурахманаў, празаік, перакладчык Рысалат Хайдарава, галоўны рэдактар часопіса «Нёман» Юлія Алейчанка і іншыя зацікаўленыя асобы.

Гаворка ішла пра здабыткі ў галіне беларуска-ўзбекскіх сувязяў, пра тое, што ўжо здзейснена. Пра памкненні грамадскасці да рэалізацыі новых ініцыятыў. Сярод таго, што варта зрабіць, пагадзіліся ўдзельнікі віртуальнага круглага стала — выданне твораў Алішэра Наваі на ўзбекскай і беларускай мовах у адной кнізе, выпуск спецыяльнага нумара часопіса «Маладосць», прысвечанага сучаснай паэзіі маладых узбекскіх літаратараў, выданне кнігі Кучкора Наркабіла пра першыя дні Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі на розных мовах — узбекскай, рускай і беларускай.

Аляксандр Карлюкевіч.

Аляксандр Карлюкевіч

Удзельнікі круглага стала вялі размову пра сустрэчы кіраўнікоў дзвюх дзяржаў — Беларусі  і Узбекістана — у 2018 і 2019 гадах, якія стымулявалі і развіццё беларуска-ўзбекскіх гуманітарных адносін.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах Выдавецкага дома “Звязда”.



18 сентября 2020 г.
«Беларусь-Узбекистан: культурные и гуманитарные связи»

18 сентября 2020 года в пресс-центре Дома прессы состоялся круглый стол на тему «Беларусь-Узбекистан: культурные и гуманитарные связи».

Участие приняли:

  • Карлюкевич Александр Николаевич – директор – главный редактор РИУ «Издательский дом «Звязда»;
  • Храмой Александр Васильевич – директор государственного литературно-мемориального музея Якуба Коласа;
  • Черота Алексей Иванович – заместитель директора РИУ «Издательский дом «Звязда» – главный редактор газеты «Літаратура і мастацтва»;
  • Алейченко Юлия Александровна – главный редактор журнала «Нёман», белорусская писательница, литературный критик;
  • Абидов Данияр Таджиевич – советник по политическим вопросам Посольства Республики Узбекистан в Республике Беларусь (онлайн-выступление);
  • Норкобил Кучкор – поэт, прозаик, драматург (онлайн-выступление);
  • Хайдарова Рисолат – прозаик, переводчик (онлайн-выступление);
  • Назаров Рахматулла Джурабаевич – советник министра иностранных дел Республики Узбекистан по вопросам повышения эффективности духовно-просветительской работы, обеспечения соблюдения законодательства о государственном языке (онлайн-выступление);
  • Абдурахманов Фатхулла Файзуллаевич – начальник отдела Управления двустороннего и многостороннего сотрудничества со странами СНГ (онлайн-выступление);
  • Амиркул Каримов – представитель фонда «Золотое наследие» (онлайн-выступление).

Участники круглого стола обсудили роль культуры в сохранении взаимопонимания и братского сосуществования народов Беларуси и Узбекистана. Вспомнили об участии узбекских писателей в белорусских круглых столах, приуроченных ко Дню белорусской письменности, и ежегодных Международных симпозиумах литераторов «Писатель и время». Особое внимание уделили реалиям и перспективам белорусско-узбекских литературных контактов и роли в них художественного перевода. Поговорили об истории литературной дружбы, о литературно-художественных изданиях Узбекистана и Беларуси. Рассмотрели образ Беларуси в современной узбекской литературе и Узбекистана в белорусской.

В ходе встречи прозвучали разные инициативы, которые в ближайшее время Издательский дом «Звязда» совместно с коллегами из Узбекистана планирует реализовать. Например, на Интернет-портале «Созвучие», посвященном литературе и публицистике стан СНГ, есть возможность наполнять страницу «Литературный Узбекистан». В журнале «Маладосць» – выпустить номер, посвященный молодой узбекской литературе, переведенной на белорусский язык. В журнале «Нёман» – наполнять рубрику «Сябрына», в газете «Літаратура і мастацтва»  – публиковать произведения зарубежных авторов. Также планируется создание совместного издательского проекта.

Подробности в видеозаписи круглого стола на YouTube-канале РУП «Дом прессы».

Информация подготовлена по материалам Дома прессы.



18 сентября 2020 г.
«Беларусь – Узбекистан: культурные и гуманитарные связи»

18 сентября 2020 года в пресс-центре Дома прессы состоялся круглый стол на тему «Беларусь –Узбекистан: культурные и гуманитарные связи».

Участие приняли:

  • Карлюкевич Александр Николаевич – директор – главный редактор РИУ «Издательский дом «Звязда»;
  • Храмой Александр Васильевич – директор государственного литературно-мемориального музея Якуба Коласа;
  • Черота Алексей Иванович – заместитель директора РИУ «Издательский дом «Звязда» – главный редактор газеты «Літаратура і мастацтва»;
  • Алейченко Юлия Александровна – главный редактор журнала «Нёман», белорусская писательница, литературный критик;
  • Абидов Данияр Таджиевич – советник по политическим вопросам Посольства Республики Узбекистан в Республике Беларусь (онлайн-выступление);
  • Норкобил Кучкор – поэт, прозаик, драматург (онлайн-выступление);
  • Хайдарова Рисолат – прозаик, переводчик (онлайн-выступление);
  • Назаров Рахматулла Джурабаевич – советник министра иностранных дел Республики Узбекистан по вопросам повышения эффективности духовно-просветительской работы, обеспечения соблюдения законодательства о государственном языке (онлайн-выступление);
  • Абдурахманов Фатхулла Файзуллаевич – начальник отдела Управления двустороннего и многостороннего сотрудничества со странами СНГ (онлайн-выступление);
  • Амиркул Каримов – представитель фонда «Золотое наследие» (онлайн-выступление).

Участники круглого стола обсудили роль культуры в сохранении взаимопонимания и братского сосуществования народов Беларуси и Узбекистана. Вспомнили об участии узбекских писателей в белорусских круглых столах, приуроченных ко Дню белорусской письменности, и ежегодных Международных симпозиумах литераторов «Писатель и время». Особое внимание уделили реалиям и перспективам белорусско-узбекских литературных контактов и роли в них художественного перевода. Поговорили об истории литературной дружбы, о литературно-художественных изданиях Узбекистана и Беларуси. Рассмотрели образ Беларуси в современной узбекской литературе и Узбекистана в белорусской.

В ходе встречи прозвучали разные инициативы, которые в ближайшее время Издательский дом «Звязда» совместно с коллегами из Узбекистана планирует реализовать. Например, на Интернет-портале «Созвучие», посвященном литературе и публицистике стан СНГ, есть возможность наполнять страницу «Литературный Узбекистан». В журнале «Маладосць» – выпустить номер, посвященный молодой узбекской литературе, переведенной на белорусский язык. В журнале «Нёман» – наполнять рубрику «Сябрына», в газете «Літаратура і мастацтва»  – публиковать произведения зарубежных авторов. Также планируется создание совместного издательского проекта.

Подробности в видеозаписи круглого стола на YouTube-канале РУП «Дом прессы».

Информация подготовлена по материалам Дома прессы.



18 сентября 2020 г.
Круглы стол «Беларусь-Узбекістан: культурныя і гуманітарныя сувязі» праходзіць у Доме прэсы

Сярод яго ўдзельнікаў — дырэктар-галоўны рэдактар РВУ «Выдавецкі дом «Звязда» Аляксандр Карлюкевіч, саветнік па палітычных пытаннях Пасольства Рэспублікі Узбекістан у Рэспубліцы Беларусь Даніяр Абідаў, старшыня Саюза пісьменнікаў Узбекістана Сіражыдзін Саід, саветнік Міністра замежных спраў Узбекістана па пытаннях павышэння эфектыўнасці духоўна-асветніцкай работы, забяспячэння выканання заканадаўства аб дзяржаўнай мове Назараў Рахматула Джурабаевіч, начальнік аддзела упраўлення двухбаковага і шматбаковага супрацоўніцтва з краінамі СНД МЗС Узбекістана Абдурахманаў Фатхула Файзулаевіч, дырэктар дзяржаўнага літаратурна-мемарыяльнага музея Якуба Коласа Аляксандр Храмы, пісьменнік Наркабіл Кучкор, празаік і перакладчык Рысалат Хайдарава, а таксама намеснік дырэктара РВУ «Выдавецкі дом «Звязда» — галоўны рэдактар газеты «Літаратура і мастацтва» Аляксей Чарота.

Падчас круглага стала будуць абмяркоўвацца некалькі тэм. Сярод іх — роля культуры ў захаванні ўзаемаразумення і братэрскага суіснавання народаў Беларусі і Узбекістана. Суразмоўцы таксама абмяркуюць удзел узбекскіх пісьменнікаў у беларускіх круглых сталах «Мастацкая літаратура як шлях адзін да аднаго», прымеркаваных да Дня беларускага пісьменства, і штогадовых Міжнародных сімпозіумах літаратараў «Пісьменнік і час» як аднаго са спосабаў наладжвання культурнага супрацоўніцтва. Удзельнікі сустрэчы пагавораць на тэму рэалій і перспектыў беларуска-ўзбекскіх літаратурных кантактаў і ролі ў іх мастацкага перакладу. Асобная ўвага будзе ўдзелена гісторыі літаратурнага сяброўства Беларусі і Узбекістана праз асобу Якуба Коласа і сучасным літаратурна-мастацкім выданням абедзвюх краін.

Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах Выдавецкага дома “Звязда”.


1 2 3 4 5 Ctrl →